Herkese selam!

Bugün biraz sohbet etmek istiyorum. Hayatımda bir kaç şey oldu. En önemlisi sonunda psikologa gittim.

Buraya daha önce yazmıştım. Benim kalp çarpıntım vardı ve kardiyoloji kalbimin sağlıklı olduğunu bu çarpıntının psikolojik olduğunu söylemişti ve psikologa gitmem gerektiğini söylemişti. Ama ben hep erteledim. Aralık gibi sonunda psikiyatristten randevu aldım. Biraz konuştuk. Bana antidepresan verdi ve beni psikologa yönlendirdi. Reçetemde depresif nöbet yazıyor ama doktor anksiyete dedi. Biraz kafam karıştı.

Psikologla 3 ay falan görüştük. İyi geldi mi bilmiyorum ama elbette gelmiştir. Antidepresanın da etkisiyle biraz daha iyiyim sanırım. 

Ama bir sorun var. Psikologum değişecek. Çünkü ben çocuk psikologuna gidiyodum ama artık 18 oldum ve yetişkin psikologa gitmem lazım. Yeni birine alışmak çok zor... 

Gelelim hayatımın diğer kısmına. Sınava 2 aydan az kaldı ve benim zerre ders çalışasım yok. Oturup dizi izlemek istiyorum sadece. Konularım da asla bitmedi ama bir boşvermişlik var. Umarım geçer. Bunu da böyle bahsetmek istedim size. 

Umarım beğenmişsinizdir. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere, 

Sağlıklı kalın, Hoşça kalın!  

 Herkese selam!

 

Herkese selaaaam!
Bugün çok mutluyum çünkü doğum günüüüüm!
Evet hala doğum günlerimde içimde çocuksu bir heyecan oluyor. Hala çocuk sayılırım zaten. Ama artık kocaman bir çocuk!
Şimdiden doğum günü dilekleriniz için teşekkür ederim :)
Bu yazı da burda doğum günümün bir hatırası olarak kalsın. Umarım ileride okuyup mutlu olurum. 
Şimdilik benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere!
Sağlıklı kalın, Hoşça kalın 

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bugün blogger arkadaşlarımın yazılarına şöyle bir bakayım dedim ve herkes bir meydan okuma yazmış. Ben geri kalır mıyım? Kesinlikle kalmam. Bu meydan okumayı başlatan Ezgi'ye teşekkür ediyorum. Siz de katılmak isterseniz katılabilirsiniz. Tek yapmanız gereken benim gibi aşağıdaki soruya cevap vermek. Umarım güzel bir meydan okuma olur.

Herkese selam!
Dün geceden itibaren artık resmi olarak dışarı çıkamıyorum. Zaten çıkmıyordum ama bazen işlerimi halletmek için markete falan gidiyordum artık onu da yapamayacağım. Dışarı çıkmayı 3 seneyle kaçırdım. 
Böyle olacağı belliydi, yaşlılarla çok dalga geçmiştik. Şimdi sıra onlarda.
Babam dün haberi gördükten sonra bana bakıp güldü. "Hehe dışarı çıkamicaksın şimdi sen ehe" falan dedi. Bu evde iyice psikolojim bozuluyor arkadaşlar. 
Bir de ufak bir mesele var. Bizim yurdu detaylı dezenfekte edeceklermiş. Salı veya Cuma günü yurda gidip eşyalarımı almam gerekiyor. Bizim arabamız yok. Annem arkadaşından rica etmişti siz giderken bizde gelebilir miyiz diye. O da sadece beni götürecekti ama şimdi kişisel arabalar da 3 kişiden fazla alamicaklarmış. Bir de zaten ben gidemem. Annem de benim eşyalarımı bulamaz. Ne yapacağız hiç bilmiyorum. Keşke yurda gidip geldikten sonra gelseydi yasak.

Şimdi resmi olarak karantina da olduğuma göre kendime uğraşlar bulmalıyım. Pazartesiden itibaren online derslerimiz başlıyor. 3 sınıf bir arada olacağız. Bir sınıfla da kavgalıyız. İnşallah saç baş girmeyiz. Çok kalabalık olacağız. Verimli olur mu hiç bilmiyorum.

Gözlerim çok yorulduğu için telefona sık bakmamaya çalışıyorum. Ama telefon harici yapacak çok da bir şey yok. Şarkı açıp dans edeyim bari. Bundan iyi aktivite olamaz.
Babama diyorum bana mandala al onu boyayarak vakit geçireyim diye ama almıyor bir türlü. Sizin önerileriniz var mı? Bu karantinada telefonsuz neler yapabilirim? Yazarsanız çok sevinirim. 
Gitmeden önce bir şarkı önerisi yapayım hemen size. Tesadüfen bu şarkıyı keşfettim ve çok hoşuma gitti. Umarım siz de beğenirsiniz.

Bu günlük de benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere, 
Sağlıklı kalın, hoşça kalın

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Nasılsınız bakalım? Beni sorarsanız iyi olmaya çalışıyorum. Karantina günlerim bol bol dizi ve film izlemekle geçiyor. Tabi ders çalışmayı da ihmal etmiyorum. Size söylemedim sanırım. Hemen söyleyeyim. 3-4 haftadır falan Uludağ Üniversitesi'nden bir PDR öğrencisiyle çalışıyorum. Okulumdaki rehberlikçi bana bu imkanı verdi ve bende değerlendirdim. Bu ablayla beraber her hafta konuşuyoruz. Beraber program hazırladık ve ben de artık bu programa göre çalışıyorum. Tabi programla bazı uyumsuzluklar yaşadım ama bunları kendim gördüm ve düzelttim. Programlı çalışmak gerçekten iyi oluyor.

Bunlar dışında her gece bir arkadaşımla beraber film izliyoruz. Bu karantina günlerinde yapılacak en iyi aktivite olabilir. İsterseniz size de fikir olması açısından izlediğim filmlerin yorumlarını paylaşabilirim. Hatta beğendiğim filmleri Sizlere önerebilirim. Ne dersiniz?

Dizi olarak da şu Elite'ın yeni sezonuna başladım. Şuanlık iyi gidiyor gibi. Bunun hakkında da size bir yazı yazarım. Yazacak ne çok şey oldu. Ama problem değil. Okul da olmadığına göre bir ay sizinleyim.

Aslında yazmak beni rahatlatıyor ama özgüven eksikliğimden dolayı bazı korkular yaşıyorum. "Ya okunmazsa? Ya beğenilmezse?" gibi. Bu korkularında
üstesinden gelmeye başlayacağım artık. Çünkü fark ettim ki burası benim günlüğüm gibi. İleride burayı hatırlayıp yazdıklarımı okuyabilirim. Bu beni mutlu eder. Artık başkaları için değil kendim için yazdığımı fark ettim. Tabii kendim için yazarken size de faydalı olmak isterim. Bunun için de sohbet yazıları dışında filmler diziler hakkında da yazıyorum.

Geçen gün sıkıntıdan ilk defa bir kek yaptım ve oldukça iyi oldu.
İşte evde böyle herkes başka şeylere sardı. Babam kuşlara, annem temizliğe, ben ise yemeğe. Ama yemek yemekten ziyade yapmaya.
Sağlık sorunlarım da hala devam ediyor. Böyle dediğime bakmayın aslında sadece bir baş ağrısı. Ama sürekli ve çok ağrılı olunca insan ister istemez korkuyor.

Kötü şeyleri boşverelim şimdi. Bu günler de geçecek. Hayatımız normale dönecek. Ben buna inanıyorum. Siz de inanın.

Çok konuştum yine. Sizi de daha fazla sıkmadan yazımı sonlandırayım.
Benim yazdıklarımı benden başkası okuyosa çok teşekkür ederim. Hepinizi çok seviyorum.
Bir sonraki yazımda görüşmek üzere!
Sağlıklı kalın, Hoşça kalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Buralara gelmeyeli baya uzun bir süre oldu. En son buralara aralık ayına girerken uğradım sanırım. Sizlerden çok özür dilerim.

3 aydır ne yaptım diye sorarsanız hiçbir şey yapmadım. Son zamanlar kafam biraz doluydu. Buraya yazı yazmak için kafamı boşaltmam gerekiyodu. Bir kaç sağlık problemi de yaşadım. Okul, sınav, stres derken giremedim.
Şimdi geri dönüş yapmam da çok mantıksız aslında. Çünkü 25inde sınavlarım başlıyor ve benim bu sefer gerçekten çok çalışmam lazım. 2. dönemin başlamasıyla birlikte işler daha da ciddileşti. Okulda Tyt kursları başladı. Dershaneye yazıldım. Yani kısacası sınav stresini baya hissediyorum.

Bu stresli dönemlerimde buraya yazı yazmak belki beni biraz rahatlatır diye düşünüyorum.

Blog içeriğini değiştirir miyim bilmiyorum. Seneye daha çok ders içerikli yazılar yazacaktım ama şimdi bile bu fikrimi uygulayabilirim. Çünkü hayatım ders oldu resmen.
Biraz ders, biraz üniversite, biraz dizi film kitap yorumları önerileri, iç dökmeli yazılar, gıybet falan yazarım yine. Hayat enerjim de kalmadı. Buraya yazı yazmak beni biraz zorlayacak sanırım. Ama sizden geri dönüşler alınca da mutlu oluyorum.
Umarım hiçbir yere gitmemişsinizdir.
O zaman HOŞGELDİİİİİM

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bayadır buralara giremiyorum. Sınav haftamdı. Okuldan gelince dinleniyodum sonra akşam yemeği yiyip hemen ders çalışmaya gidiyodum. Bir daha da saat 1de yatmaya geliyordum. Buraya girip yazı yazmayı geçtim yazdıklarınızı bile okuyamıyordum. Bunun için sizden özür dilerim. En kısa sürede hepinizin yazdıklarını okuyacağım. Burayla daha fazla ilgileneceğim.

Sınavlarımı sorarsanız hiç iyi değiller. Sadece matematik beklediğimden baya yüksek geldi. Ben en yüksek 50 beklerken 77 almışım. Fizikten de mesela 70 üstü beklerken 53 aldım. İyi geçtiğini düşündüğüm sınavlar kötü geçmiş. Ama morelimi hiç bozmuyorum. Sınav sonuçta bu. 2.sınavlarda düzeltirim. Eğer sizin de kötü geçtiyse moralinizi bozmayın. Ucunda ölüm yok sonuçta.

Dün BKM'nin internet sitesinden kitap alışverişi yaptım. Aslında BKM bizim yurda çok yakın ama ben şuan evdeyim. Bu yüzden internetten sipariş vermek zorunda kaldım.
Sınıf öğretmenimiz "Etkili insanların 7 alışkanlığı" isimli kitabı okumamızı söyledi. İlk sepete eklediğim kitap buydu. Edebiyat projesinde de "Ateşten Gömlek" isimli kitabı okuyup incelemesini yapacağım için bu kitabı da sepete ekledim. "Körlük" kitabını da okumak istiyodum. Görünce hemen sepete ekledim. Sabahattin Ali'nin de okumadığım tek romanı olan "Kuyucaklı Yusuf" romanını da sepete ekledim. Son olarak da "Bir İdam Mahkumunun Son Günü" isimli kitabı ekledim. Şuan siparişim hazırlanıyor. Salı günü falan elimde olur.

Şuan sınav haftası yüzünden alıp da okuyamadığım "Dorian Gray'in Portresi" isimli kitabı okuyorum. Bitince yorumunu paylaşırım. İzlemem gereken bir sürü de film var. Onları da izleyip yorumunu paylaşırım. Sizinle elimden geldiğince ilgilenmeye çalışırım. Ama sanırım yine temayla ilgili problem yaşıyorum. Düzeltmeye çalışacağım.

Şimdilik de benden bu kadar olsun. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Hoşçakalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bayadır konuşamıyoruz. Nasılsınız? Umarım iyisinizdir. Ben yine bugün buraya dert yakmaya geldim.

Biliyosunuz ki sınav haftam. Son 2 sınavım kaldı. Şu ana kadar canımı dişime takarak çalıştım. Sonuç ne oldu? Bir hiç. Asla çalışmalarımın karşılığını alamadım. Sınavda hiçbir şey aklıma gelmedi. Özellikle matematik sınavıma o kadar çok çalıştım ki anlatamam. Ama sınav sonuçları kötü. Hoca diğer sınavlarımızı etkilemesin diye söylemedi ama düşük yani. Dinden bile 85 aldım. Çalışıp da bu kadar düşük almam morelimi epey bir düşürdü. Hatta şuan son kalan 2 sınava çalışma isteğim yok. Sonuçta çalışsam da çalışmasam da aynı sonuç. Kendimi yormama gerek yok. Ama bu moddan çıkmam lazım.

Bu hafta evdeyim. Annemleri o kadar çok özlemişim ki. Arabadan inince direkt babama koştum.
Ve şuan bu yazıyı da yeni telefonumdan yazıyorum. Aşşırı sevdim ya çok güzel. Tek sıkıntı kap bulmaktaydı. Telefonda parmak izi okuyucusu yok ama kaplarında var. Sayın Huawei böyle üretmiş. Kullanıcaz artık böyle napalım.

Bize de bugün İstanbul'dan misafir geliyor. Bir gece kalacaklarmış. Benim ders çalışmam lazım. Biraz zorlanıcam ama çalışabildiğim kadar çalışırım. Emeklerimin karşılığını yine alamayacağım ama...

Sizleri de çok özledim yaa. Azcık da siz anlatın bakam. Neler yapıyorsunuz? Hayatınız nasıl gidiyor?

Bu günlük de benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere, Hoşçakalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bu hafta hiç yazamadım. Hep böyle oluyor zaten. Bir hafta neredeyse her gün yazı yazıyorum diğer hafta hiç giremiyorum. Aslında bunları bir düzene sokmam gerekiyor ama yapamıyorum. Aklıma bir şey geldiğinde rastgele yazıyorum.

Bu hafta sınavlarım başlayacağı için yurtta kalıyorum. Sabahtan beri biyoloji çalışıyorum ve daha başlardayım resmen. 11. Sınıf çok zor gerçekten ya. Başa döndüm resmen. Çalıştığımdan hiçbir şey anlamamaya başladım. Neyse ki bu günler de geçecek. Yerine daha zor günler gelecek. Yaşasııın!

Kahve bağımlılığım da hala devam ediyor. Sabah kalkar kalkmaz kahveye koşuyorum. Kahvaltıdan sonra kahve, öğle yemeğinden sonra kahve, akşam yemeğinden sonra kahve, yatmadan önce kahve. Kahve,kahve, kahve...
Ne olacak böyle acaba?

Dün akşam aptal stajyerler yüzünden hiç ders çalışamadım. Sınav haftamız olduğunu bildikleri halde portre çizme ödevi verdiler. Bütün akşam onunla uğraştım. Resim yeteneğim de hiç yoktur. Çizdiğim şey insandan çok bir öcüye benzedi. Gece rüyama falan girer diye aşırı korktum.

Bu yazmadığım hafta boyunca olan bir önemli gelişme de yeni bir telefonumun olması. Babam benden habersiz bana telefon almış. Sürpriz yapacaktı belki de ama annem hemen bana söyledi. Eve gitmediğim için telefona kavuşamadım. Haftaya inşallah yazılarımı ordan yazacağım.

Siz de ne var ne yok? Her şey yolundadır umarım. Bu günlük benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Hoşçakalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bugün yine sohbet tarzı yazılarıma devam ediyorum çünkü yazması kolay.
Bugün evde son günüm. Hatta gün bile değil. 3ü çeyrek geçe arabaya bineceğim. Annem babam da evde yok. Onlarla vedalaşamadan yurda gideceğim. Bu durum beni üzüyor. Ne çabuk geçti koskoca 5 gün.

Dün hiçbir şey yapmadım. Ders çalışacağım diye sabah erken kalktım. Bir kaç video izledikten sonra ablamın bir yere gitmesi gerekti ve yeğenime bakmak zorunda kaldım. Daha sonra da derse oturasım gelmedi. Akşama kadar yeğenimle oynadım. Bir de bir ara dün yorumunu yayınladığım Enigma filmini izledim. Hala okumadıysanız şuraya tıklayarak okuyabilirsiniz.

Hayatımdaki olumsuz şeylerden bahsedeyim biraz. Sanırım kahve bağımlısı oldum. Şu bir kaç haftadır sürekli kahve içmek istiyorum. Sabah kalkar kalmaz hemen kahve içiyorum. Kafamda sürekli kahve içme düşüncesi var. Hala ergenlik çağında olduğum için böyle bağımlılıklar normal sanırım. En azından sigara, içki gibi kötü şeylerin bağımlısı değilim. Sadece kafein bağımlısıyım.

Birazdan yurda gitmek için hazırlanmaya başlayacağım. Evde tek olmasam açar şarkı dans ede ede hazırlanırdım ama tek olunca mutsuz oluyorum. Dokunsalar ağlayacağım resmen. Bir kahve içeyim de kendime geleyim.

Bu arada Cumhuriyet Bayramı'mız kutlu olsun!

Bugünlük de benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Hoşçakalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Her gün yazı yazmakta alışkanlık oldu. Bugün hiç giremedim buralara. Çünkü kendimi şaşırttım ve sabah erkenden kalkıp ders çalıştım. Neden böyle bir şey yaptım bilmiyorum. İyi oldu ama. Denemeden sonra tekrar yapmam gerektiğini daha iyi anladım.
Annemler evde yoktu o yüzden biraz aç kaldım. Ekmeğime süreceğim şeyi bir türlü bulamadım ve bu yüzden diyet kahvaltısı gibi bir kahvaltı yaptım. Ve tam sinirlenmelik bir şey oldu. Kahvaltı masamı toplarken ekmeğe süreceğim şeyi buldum.

Neyse. Bu tatsız olaylar benim moralimi bozamadı tabiki. Kahvemi yaptım ve hemen derse oturdum. Bizim bir hocamız var. Dersi çok güzel anlatıyormuş. Bizim derse hiç girmediği için ben bilmiyorum ama öyle diyorlar. Onun bir YouTube kanalı var. Açtım o kanalı, izlemeye başladım videolarını. Önümde de kağıt. Yazdığı her şeyi not aldım. 2 video izleyip 10 dakika mola verdim. Daha sonra tekrar aynı şekilde yaptım ve böyle tam 6 saat ders çalıştım. En sonunda beynim yandı ve bıraktım. Yarın yine aynı şekilde fiziği bitirip matematiğe başlayacağım. Salı günü de gitmeden önce biraz biyolojiye bakarım.

Bu akşam ablamlar bizde kalıyor. Benim yatağım 2 kişilik olduğu için benim yatağımda yatmak istiyolar ama bende vermek istemiyorum. Çünkü zaten yurtta küçücük yatakta yatıyorum eve gelince rahat olmak istiyorum. Ama ablam bunu anlamıyor. Yatacak artık. Yapacak bir şey yok.

Bloguma da bir şeyler oluyor. Şu adsense hesabım bir türlü onaylanmadığı için kapattım. Sonra tekrar açıp yine onaya soktum. Yazı stilimi falan değiştiremiyorum. Büyüklüğünü de değiştiremiyorum. Resim de normal koyamadım. Seçtim telefonumdan ama resim değil de bir sürü yazı çıktı karşıma. Neyseki önizleme yaptığımda normal resim oldu. İnşallah bir sıkıntı olmaz.

Neyse. Bugünlük de benden bu kadar. Yarın yine yazarım büyük ihtimal. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Hoşçakalın!

 
~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Nasılsınız bakalım? Beni sorarsanız iyi olmaya çalışıyorum. 11. sınıf gerçekten çok ağırmış. Neyse yapacak bir şey yok. Sürünmeye devam.

Bugün deneme olduk. Başlarda herkes bir tyt denemesi olduğunu söyledi. Sınıftaki herkes tyt çalıştı. Ben hariç tabiki. Tyt kitaplarım yanımda  olsa çalışırdım belki ama tyt de hiç sevmem. Neyseki deneme 11. sınıf denemesiymiş. Matematikten 2 boşum var sadece ama 5 tane üst üste C şıkkı yapmışım. Kesin orda en az 2 tane falan yanlışım çıkar. Edebiyat hiç çalışmadığım için ayıp olmazsa sıçtım yani. Bir insan hiç mi bir şey bilmez ya. Bir sorudaki cümleyle diğer sorunun cevabını bulmaya çalışacak kadar berbat bir haldeydim. Siz düşünün yani. Sosyale hiç bakmadım zaten. Fende de kimya hariç hepsi iğrençti. Bu haftasonu beni baya bir tekrar bekliyor. 

Pazartesi günü yarım gün olduğu için okula gitmeyeceğim. Salı günü döneceğim yurda. Çalışacak bir sürü günüm var yani. İnşallah diğer planlarım gibi gerçekleştiremeyeceğim bir plan olmaz. 

Perşembe günü okulda nöbetçiydim. Daha doğrusu "hizmetçi". Ayy aşırı yoruldum yaa. Bir o yana koştur, bir bu yana koştur... Zor bir gündü. Okul çıkışı kendimi direkt yatağa atma gibi bir hayalim vardı ama banyo yapıp hemen kursa gitmem gerektiği için asla oturamadım. Kursta da ölü gibiydim. Sürünüyordum artık. Yurda gidince ilk defa etütten önce uyudum. Yetmedi tabiki. O uyku öyle tatlı geldi ki anlatamam. Etütte de süründüm. 
Bir 3 saat önce falan da eve geldim. Normalde bugün matematik kursum vardı. Saat 6 gibi yurttan çıkıyordum ama hoca raporluymuş erken çıktım. Arabalarda da bir buçuk saat kadar falan süründükten sonra eve geldim. Sonra daha oturamadan annem ablamlara gittiğimizi söyledi. Sürüne sürüne gittim resmen. Ne çok sürünmüşüm bu hafta. Hala da sürünmeye devam ediyorum.

Bu yazımı şuan ablamın bilgisayarından yazıyorum. Bilgisayardan yazmak ne kolaymış ya. Keşke hep bilgisayardan yazsam. Ama sanırım şimdilik telefondan idare etmem gerek.
Şu bahsettiğim almanca projesi için de dün mektup arkadaşıma mailini attım. Geri cevap vermesini bekliyorum.

Şimdilik benden bu kadar. Bu hafta baya bir şey yapmışım. Dolu dolu bir yazı oldu. İnşallah okurken sıkılmamışsınızdır. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Hoşçakalın!

Herkese selam!
Nasılsınız? Ben çok yorgunum. Bugün 10 saat dersimiz vardı. Üstüne bir de 2 saat ayakta yol çektim. Terminal arabası yine bildiğimiz gibiydi; Tıklım tıklım.

Her şeye rağmen şuan evimdeyim. Mutluyum, huzurluyum. 

Babamın emeklilik işi hallolmuş, yatırdığı para işe yaramış. Haftaya inşallah çekecek parasını. 
Yeğenim de artık yabancılık çekmeye başlamış. Teyzem falan kucağına aldığında ağlamış. Ben aldığımda ağlamadı ama yüzüme de bakmadı kerata. Şimdi biraz biraz alıştı. Konuşuyorum, anneme bakarak gülüyor. Trip falan atıyor. 

Oda arkadaşı meselesi de hâlâ çözülemedi. Kural koyduk ama uymuyor. Sabahın köründe komedinin çekmecesini cart curt açıyor. Söylüyoruz, "öyle ses çıkıyor napayım" diyor. Açma diyoruz "önemli eşyalarım orda" diyor. Deli ediyor bizi. Ayyy bir de asıl çıldırtan olayı anlatayım. Sevgilisi var demiştim ya, onu seviyomuş ama eski sevgilisine aşıkmış. Verdiği cevaplar o kadar sinir bozucuydu ki. "Neden sevgilisin o zaman ayrıl." Diyoruz olmaz diyor. "Diğeriyle neden ayrıldın o zaman" diyoruz "abim yakaladı" diyor. Hadi bir insan abisi yakaladı diye ayrılır da başka sevgili yapar mı ya. Ne saçma bir insan.

Şu en son yazım olan Nostaljik Şarkılar'a çoğu kişi "bunlar daha yeni şarkılar" yazmış. Arkadaşlar, küçüğüm. Bana göre nostalji o. Bu yorumlar biraz moralimi bozdu. Size göre de bir nostaljik şarkılar yazarım.

Neyse, çok konuştum yine. Gideyim en iyisi ben. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere, 
Hoşçakalın!

Herkese selam!
Nasılsınız bakalım? Ben iyi olmaya çalışıyorum. Kurslarımız bu hafta başladı. Daha şimdiden yorulmaya başladım. 
Yarın trigonometriden quizimiz var. Akşam da tiyatroya gideceğim. Tiyatronun adı Keşanlı Ali Destanı. Ahmet Vefik Paşa Tiyatrosunda olacak. Okulun sadece böyle sosyal etkinliklere götürmesini seviyorum sanırım. 

Şuan George Orwell'in 1984 isimli kitabını okuyorum. Kitabı çok sevemedim. Ağır bir dili var. Siyasi bir kitap olduğu için anlayamıyorum. 
Yarın yeni okuma kitabı almaya gideceğim. 
Quiz olmasa yarın güzel bir gün aslında.

Pazar gününden beri burayla pek fazla ilgilenemedim. İnternetim bitti. "Bu yazıyı nasıl yazıyosun?" diye soracak olursanız kendime engel olamadım ve 2Gb internet paketi aldım. Faturamı aşmamdansa paket almam daha mantıklı geldi bende aldım. 

Blogumun istatistikleri de çok düştü. Üzülüyorum böyle olunca. Artık yazılarım okunmuyor. Ama olsun ben yine yazarım. İyi oluyor böyle.

Neyse şimdilik benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere!
Hoşçakalın!

Herkese selam!
Bugün yine iç dökmelik bir yazı paylaşmak istedim. Bu yazının konusu yeni oda arkadaşım.

Biraz oda arkadaşımdan bahsedecek olursam, adı Gizem, bizimle aynı yaşta, bizden farklı olarak bir meslek lisesine gidiyor. Yani okullarımız farklı ve tabi buna bağlı olarak okul başlangıç saatlerimiz falan da farklı.

Bunlar çok önemli detaylar değil gibi görünebilir ama önemli. Çünkü bizden yarım saat erken kalkıyor. O kadar çok ses çıkarıyor ki uyanmamak elde değil. 
Hani neyse okula geç kalıyor diyelim de gece de aynı şeyi yapıyor.

Bizim etütlerimiz var. Zorunlu olarak haftasonu hariç saat 20.00dan 21.30a kadar. Ahh bu kız her Allahın günü farklı bir şeymiş gibi "Etüt var" dediğimizde "Ne etütü?" gibi tepkiler veriyor. Akşam namazını biz kılarken kılmıyor etüte 5 dakika varken kılıyor, eli ayağına dolaşıyor. Buna rağmen namaz arasında bize laf yetiştirmeye çalışıyor.

Bütün gün hiçbir şey yapmayıp tüm işini gece biz uyuduktan sonraya bırakıyor. Onun sayesinde kaç kere uyandım bir bilseniz..

Ayy bir de sevgilisi var. Yüzük takacaklarmış ama çocuk bunu sürekli oyalıyor. Bunu da gelip sürekli bize anlatıyor. Kusucam artık. Gecenin bir saati yüksek sesle telefonla sevgilisiyle  konuşuyor. Uyarıyoruz ama anlamıyor. 

Bir de gerçekten hiçbir şey anlamıyor. Sürekli tekrar ediyoruz. Bir süre sonra bu da sinir bozucu oluyor. Geçen diğer oda arkadaşım Gizemi bu yüzden dövecekti neredeyse. Çok sinirlendi. Ki bence sinirlenmekte haklı. Terliklerini sürüye sürüye yürüyor, yürürken pataküte sesler geliyor resmen. Arkadaşım da "uyuyoruz sessiz ol" diye uyardı ama asla anlamadı. 1000 kere tekrar etti resmen.

Odamızda şuan sadece Gizem böyle şeyler yapıyor. Diğer yeni gelen iki arkadaşımız kendi hallerinde takılıyor zaten. Keşke Gizem de öyle olsa...

Odaya kural koyacağız yakında. Umarım onlara uyar.

Bugünlük iç dökme yazımı da bitirdiğime göre bir sonraki yazımda görüşmek üzere,

Hoşçakalın!