~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Ben yine bayadır buralarda yoktum. Çünkü yazacak bir şey bulamadım. Geçerli bir sebep bence.

Bu hafta neler oldu size biraz bahsedeyim. Öncelikle hafta sonu için herkese sokağa çıkma yasağı geldi. Yasakla beraber herkes bakkal market gibi yerlere koştu. Ben de bu insanları şaşkınlıkla izledim. 2 gün için gerçekten bu kadar riske gerek var mıydı? Kim bilir vaka sayısı şimdi kaç olacak.

Bu arada bu hafta geçen yazımda bahsettiğim yurt işi halloldu. Annem arkadaşıyla gitti ve eşyalarımı aldı. Bazı eşyalarımın yerini bilemedi tabii. Facetime yaparak anlattım ona. Çok şükür tüm eşyalarımı eksiksiz getirdi.

Geçen gün getirdiği eşyaları güzelce dolaplarıma yerleştirdim. O kadar çok kitabım varmış ki çoğu sığmadı. Zar zor sığdırmaya çalıştım.

Bu hafta bir de kendime yeni aktiviteler bulmaya çalıştım. Yurttan gelen renkli fon kartonlarım vardı. Ben de bunlarla origami yapmaya çalıştım. El işlerinde her ne kadar beceriksiz olsam da yaptığım şey biraz da olsa dinazora benzedi. 

Dün yine annemin istediği üzerine bir kek yaptım. Kendim yaptım diye demiyorum çok güzel oldu :D Ellerime sağlık. Keşke sizlere de ikram edebilsem.
Bu hafta çok film ve dizi izlemedim. İzlersem mutlaka size de fikir olması açısından sizlerle paylaşırım.
Bugünlük de benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Sağlıklı kalın, hoşça kalın!

Herkese selam!
Dün geceden itibaren artık resmi olarak dışarı çıkamıyorum. Zaten çıkmıyordum ama bazen işlerimi halletmek için markete falan gidiyordum artık onu da yapamayacağım. Dışarı çıkmayı 3 seneyle kaçırdım. 
Böyle olacağı belliydi, yaşlılarla çok dalga geçmiştik. Şimdi sıra onlarda.
Babam dün haberi gördükten sonra bana bakıp güldü. "Hehe dışarı çıkamicaksın şimdi sen ehe" falan dedi. Bu evde iyice psikolojim bozuluyor arkadaşlar. 
Bir de ufak bir mesele var. Bizim yurdu detaylı dezenfekte edeceklermiş. Salı veya Cuma günü yurda gidip eşyalarımı almam gerekiyor. Bizim arabamız yok. Annem arkadaşından rica etmişti siz giderken bizde gelebilir miyiz diye. O da sadece beni götürecekti ama şimdi kişisel arabalar da 3 kişiden fazla alamicaklarmış. Bir de zaten ben gidemem. Annem de benim eşyalarımı bulamaz. Ne yapacağız hiç bilmiyorum. Keşke yurda gidip geldikten sonra gelseydi yasak.

Şimdi resmi olarak karantina da olduğuma göre kendime uğraşlar bulmalıyım. Pazartesiden itibaren online derslerimiz başlıyor. 3 sınıf bir arada olacağız. Bir sınıfla da kavgalıyız. İnşallah saç baş girmeyiz. Çok kalabalık olacağız. Verimli olur mu hiç bilmiyorum.

Gözlerim çok yorulduğu için telefona sık bakmamaya çalışıyorum. Ama telefon harici yapacak çok da bir şey yok. Şarkı açıp dans edeyim bari. Bundan iyi aktivite olamaz.
Babama diyorum bana mandala al onu boyayarak vakit geçireyim diye ama almıyor bir türlü. Sizin önerileriniz var mı? Bu karantinada telefonsuz neler yapabilirim? Yazarsanız çok sevinirim. 
Gitmeden önce bir şarkı önerisi yapayım hemen size. Tesadüfen bu şarkıyı keşfettim ve çok hoşuma gitti. Umarım siz de beğenirsiniz.

Bu günlük de benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere, 
Sağlıklı kalın, hoşça kalın

Tür: Gerilim, dram
Oyuncular: Bruce Willis, Haley Joel Osment, Toni Collette
Yönetmen: M. Night Shyamalan
Süre: 1 saat 47 dakika
Yapım yılı ve yeri: 2000, ABD
~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Karantina günlerinde yapılabilecek en güzel aktivite nedir? Tabii ki film izlemek.
Sizlere mükemmel bir filmle geldim. Filmimizin konusundan biraz bahsedeyim.

Film biraz gerilimli başlıyor. Dr. Malcolm çocuk psikiyatrisi. Ödülleri olan gayet de iyi bir doktor. Geçmişte bir hastasına yardım edemiyor ve hastayı bırakıyor. Yıllar sonra bu hasta adamın evine geliyor ve adamı vuruyor.
Doktorumuz iyileştikten sonra yeni bir hasta alıyor ve bu hastayı iyileştiremediği ,onu vuran, hastaya benzetiyor ve bu çocuğu iyileştirmek için elinden ne geliyorsa yapıyor.
Çocuğumuzun sıkıntısı ise ölü insanları görmek. Başta doktorumuz her ne kadar buna inanmasa da zamanla inanıyor ve onu kurtarmak için çalışmalara başlıyor.

Ben filme bayıldım. Her ne kadar türü gerilim olsa da pek gerici bir film olduğunu düşünmüyorum. "Korkarım, izleyemem" diye düşünüyorsanız bence izlemenizde bir sakınca yok.
Filmi beğenmemdeki en büyük etken de sonu oldu. Tamamen tahmin edilemez bir sonu vardı ve bu son film bittikten sonra uzun bir süre kendinize gelememenizi sağlayan bir son. Ben film bittikten sonra uzun bir süre boşluğa bakmıştım.

Beğenmemdeki bir diğer önemli etken de içerdiği dram oldu. Filmde azıcık bile olsa bir dram var ve bu dramda filme ayrı bir hoş hava katmış.
11/10luk bir filmdi benim için.
Siz bu film hakkında neler düşünüyorsunuz? Daha önce izlediyseniz lütfen fikirlerinizi yorumlarda belirtin ki izlemeyen arkadaşlara fikir olsun.

Bir sonraki yazımda görüşmek üzere!
Sağlıklı kalın, Hoşça kalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Nasılsınız bakalım? Beni sorarsanız iyi olmaya çalışıyorum. Karantina günlerim bol bol dizi ve film izlemekle geçiyor. Tabi ders çalışmayı da ihmal etmiyorum. Size söylemedim sanırım. Hemen söyleyeyim. 3-4 haftadır falan Uludağ Üniversitesi'nden bir PDR öğrencisiyle çalışıyorum. Okulumdaki rehberlikçi bana bu imkanı verdi ve bende değerlendirdim. Bu ablayla beraber her hafta konuşuyoruz. Beraber program hazırladık ve ben de artık bu programa göre çalışıyorum. Tabi programla bazı uyumsuzluklar yaşadım ama bunları kendim gördüm ve düzelttim. Programlı çalışmak gerçekten iyi oluyor.

Bunlar dışında her gece bir arkadaşımla beraber film izliyoruz. Bu karantina günlerinde yapılacak en iyi aktivite olabilir. İsterseniz size de fikir olması açısından izlediğim filmlerin yorumlarını paylaşabilirim. Hatta beğendiğim filmleri Sizlere önerebilirim. Ne dersiniz?

Dizi olarak da şu Elite'ın yeni sezonuna başladım. Şuanlık iyi gidiyor gibi. Bunun hakkında da size bir yazı yazarım. Yazacak ne çok şey oldu. Ama problem değil. Okul da olmadığına göre bir ay sizinleyim.

Aslında yazmak beni rahatlatıyor ama özgüven eksikliğimden dolayı bazı korkular yaşıyorum. "Ya okunmazsa? Ya beğenilmezse?" gibi. Bu korkularında
üstesinden gelmeye başlayacağım artık. Çünkü fark ettim ki burası benim günlüğüm gibi. İleride burayı hatırlayıp yazdıklarımı okuyabilirim. Bu beni mutlu eder. Artık başkaları için değil kendim için yazdığımı fark ettim. Tabii kendim için yazarken size de faydalı olmak isterim. Bunun için de sohbet yazıları dışında filmler diziler hakkında da yazıyorum.

Geçen gün sıkıntıdan ilk defa bir kek yaptım ve oldukça iyi oldu.
İşte evde böyle herkes başka şeylere sardı. Babam kuşlara, annem temizliğe, ben ise yemeğe. Ama yemek yemekten ziyade yapmaya.
Sağlık sorunlarım da hala devam ediyor. Böyle dediğime bakmayın aslında sadece bir baş ağrısı. Ama sürekli ve çok ağrılı olunca insan ister istemez korkuyor.

Kötü şeyleri boşverelim şimdi. Bu günler de geçecek. Hayatımız normale dönecek. Ben buna inanıyorum. Siz de inanın.

Çok konuştum yine. Sizi de daha fazla sıkmadan yazımı sonlandırayım.
Benim yazdıklarımı benden başkası okuyosa çok teşekkür ederim. Hepinizi çok seviyorum.
Bir sonraki yazımda görüşmek üzere!
Sağlıklı kalın, Hoşça kalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Buralara gelmeyeli baya uzun bir süre oldu. En son buralara aralık ayına girerken uğradım sanırım. Sizlerden çok özür dilerim.

3 aydır ne yaptım diye sorarsanız hiçbir şey yapmadım. Son zamanlar kafam biraz doluydu. Buraya yazı yazmak için kafamı boşaltmam gerekiyodu. Bir kaç sağlık problemi de yaşadım. Okul, sınav, stres derken giremedim.
Şimdi geri dönüş yapmam da çok mantıksız aslında. Çünkü 25inde sınavlarım başlıyor ve benim bu sefer gerçekten çok çalışmam lazım. 2. dönemin başlamasıyla birlikte işler daha da ciddileşti. Okulda Tyt kursları başladı. Dershaneye yazıldım. Yani kısacası sınav stresini baya hissediyorum.

Bu stresli dönemlerimde buraya yazı yazmak belki beni biraz rahatlatır diye düşünüyorum.

Blog içeriğini değiştirir miyim bilmiyorum. Seneye daha çok ders içerikli yazılar yazacaktım ama şimdi bile bu fikrimi uygulayabilirim. Çünkü hayatım ders oldu resmen.
Biraz ders, biraz üniversite, biraz dizi film kitap yorumları önerileri, iç dökmeli yazılar, gıybet falan yazarım yine. Hayat enerjim de kalmadı. Buraya yazı yazmak beni biraz zorlayacak sanırım. Ama sizden geri dönüşler alınca da mutlu oluyorum.
Umarım hiçbir yere gitmemişsinizdir.
O zaman HOŞGELDİİİİİM

Vizyon Tarihi: 12 Ağustos 2005
Süre: 1 saat 54 dk.
Yönetmen: Tim Burton
Oyuncular: Johnny Depp, Brigitte Millar, Freddie Highmore
Tür: Komedi, Fantastik, Aile
~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bugün sizlere bir film yorumuyla geldim. Muhtemelen bu filmi ben hariç herkes izlemiştir ama ben yine izlemeyen varsa diye kısaca bir konusundan bahsedeyim.

Willy Wonka adında biri bir çikolata dükkanı açıyor ve ürettiği çikolatalar herkes tarafından çok beğeniliyor. Bu dükkanın ona yetmeyeceğinin farkına varıyor ve bir çikolata fabrikası açıyor. Ürettiği çikolatalar rakip firmaları kızdırıyor ve fabrikaya casus göndermelerine sebep oluyor. Bu casuslar sayesinde gizli tarifler ortaya çıkıyor. Willy bu duruma çok sinirleniyor ve fabrikayı kapatıyor.
Yıllar geçtikten sonra fabrikadan dumanlar çıkmaya başlıyor. Herkes çok şaşırıyor. Willy Wonka 5 tane özel altın bilet bulunan çikolatalar üretiyor ve bu çikolatayı bulan 5 çocuğu fabrikasına davet ediyor.

Film hakkında düşüncelerime gelecek olursak; bu filmi nasıl bu kadar geç izledim diye düşünmüyor değilim. Geç olsun güç olmasın diyelim.
Film gerçekten harikaydı ve bir çok ders veriyordu. Çocukları şımartmanın ve her istediğini almanın, çocuklara aşırı bir şekilde televizyon izletmenin doğurduğu kötü sonuçlardan bahsediyor. Her yaş kesiminden insanların izlemesi gerektiğini düşünüyorum.

Filmin olumsuz yanı yok denecek kadar azdı. Sadece Willy Wonka'nın umursamazlığı beni biraz üzdü. Deli gibi bir hali vardı. Ama bu halini geçmişte yaşadığı olaylara veriyorum.
Film tek kelimeyle MUHTEŞEMDİ. Eğer izlemediyseniz mutlaka izleyin.

Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Hoşçakalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bayadır buralara giremiyorum. Sınav haftamdı. Okuldan gelince dinleniyodum sonra akşam yemeği yiyip hemen ders çalışmaya gidiyodum. Bir daha da saat 1de yatmaya geliyordum. Buraya girip yazı yazmayı geçtim yazdıklarınızı bile okuyamıyordum. Bunun için sizden özür dilerim. En kısa sürede hepinizin yazdıklarını okuyacağım. Burayla daha fazla ilgileneceğim.

Sınavlarımı sorarsanız hiç iyi değiller. Sadece matematik beklediğimden baya yüksek geldi. Ben en yüksek 50 beklerken 77 almışım. Fizikten de mesela 70 üstü beklerken 53 aldım. İyi geçtiğini düşündüğüm sınavlar kötü geçmiş. Ama morelimi hiç bozmuyorum. Sınav sonuçta bu. 2.sınavlarda düzeltirim. Eğer sizin de kötü geçtiyse moralinizi bozmayın. Ucunda ölüm yok sonuçta.

Dün BKM'nin internet sitesinden kitap alışverişi yaptım. Aslında BKM bizim yurda çok yakın ama ben şuan evdeyim. Bu yüzden internetten sipariş vermek zorunda kaldım.
Sınıf öğretmenimiz "Etkili insanların 7 alışkanlığı" isimli kitabı okumamızı söyledi. İlk sepete eklediğim kitap buydu. Edebiyat projesinde de "Ateşten Gömlek" isimli kitabı okuyup incelemesini yapacağım için bu kitabı da sepete ekledim. "Körlük" kitabını da okumak istiyodum. Görünce hemen sepete ekledim. Sabahattin Ali'nin de okumadığım tek romanı olan "Kuyucaklı Yusuf" romanını da sepete ekledim. Son olarak da "Bir İdam Mahkumunun Son Günü" isimli kitabı ekledim. Şuan siparişim hazırlanıyor. Salı günü falan elimde olur.

Şuan sınav haftası yüzünden alıp da okuyamadığım "Dorian Gray'in Portresi" isimli kitabı okuyorum. Bitince yorumunu paylaşırım. İzlemem gereken bir sürü de film var. Onları da izleyip yorumunu paylaşırım. Sizinle elimden geldiğince ilgilenmeye çalışırım. Ama sanırım yine temayla ilgili problem yaşıyorum. Düzeltmeye çalışacağım.

Şimdilik de benden bu kadar olsun. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Hoşçakalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bayadır konuşamıyoruz. Nasılsınız? Umarım iyisinizdir. Ben yine bugün buraya dert yakmaya geldim.

Biliyosunuz ki sınav haftam. Son 2 sınavım kaldı. Şu ana kadar canımı dişime takarak çalıştım. Sonuç ne oldu? Bir hiç. Asla çalışmalarımın karşılığını alamadım. Sınavda hiçbir şey aklıma gelmedi. Özellikle matematik sınavıma o kadar çok çalıştım ki anlatamam. Ama sınav sonuçları kötü. Hoca diğer sınavlarımızı etkilemesin diye söylemedi ama düşük yani. Dinden bile 85 aldım. Çalışıp da bu kadar düşük almam morelimi epey bir düşürdü. Hatta şuan son kalan 2 sınava çalışma isteğim yok. Sonuçta çalışsam da çalışmasam da aynı sonuç. Kendimi yormama gerek yok. Ama bu moddan çıkmam lazım.

Bu hafta evdeyim. Annemleri o kadar çok özlemişim ki. Arabadan inince direkt babama koştum.
Ve şuan bu yazıyı da yeni telefonumdan yazıyorum. Aşşırı sevdim ya çok güzel. Tek sıkıntı kap bulmaktaydı. Telefonda parmak izi okuyucusu yok ama kaplarında var. Sayın Huawei böyle üretmiş. Kullanıcaz artık böyle napalım.

Bize de bugün İstanbul'dan misafir geliyor. Bir gece kalacaklarmış. Benim ders çalışmam lazım. Biraz zorlanıcam ama çalışabildiğim kadar çalışırım. Emeklerimin karşılığını yine alamayacağım ama...

Sizleri de çok özledim yaa. Azcık da siz anlatın bakam. Neler yapıyorsunuz? Hayatınız nasıl gidiyor?

Bu günlük de benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere, Hoşçakalın!

~Resimler pinterestten alıntıdır.~
Herkese selam!
Bu hafta hiç yazamadım. Hep böyle oluyor zaten. Bir hafta neredeyse her gün yazı yazıyorum diğer hafta hiç giremiyorum. Aslında bunları bir düzene sokmam gerekiyor ama yapamıyorum. Aklıma bir şey geldiğinde rastgele yazıyorum.

Bu hafta sınavlarım başlayacağı için yurtta kalıyorum. Sabahtan beri biyoloji çalışıyorum ve daha başlardayım resmen. 11. Sınıf çok zor gerçekten ya. Başa döndüm resmen. Çalıştığımdan hiçbir şey anlamamaya başladım. Neyse ki bu günler de geçecek. Yerine daha zor günler gelecek. Yaşasııın!

Kahve bağımlılığım da hala devam ediyor. Sabah kalkar kalkmaz kahveye koşuyorum. Kahvaltıdan sonra kahve, öğle yemeğinden sonra kahve, akşam yemeğinden sonra kahve, yatmadan önce kahve. Kahve,kahve, kahve...
Ne olacak böyle acaba?

Dün akşam aptal stajyerler yüzünden hiç ders çalışamadım. Sınav haftamız olduğunu bildikleri halde portre çizme ödevi verdiler. Bütün akşam onunla uğraştım. Resim yeteneğim de hiç yoktur. Çizdiğim şey insandan çok bir öcüye benzedi. Gece rüyama falan girer diye aşırı korktum.

Bu yazmadığım hafta boyunca olan bir önemli gelişme de yeni bir telefonumun olması. Babam benden habersiz bana telefon almış. Sürpriz yapacaktı belki de ama annem hemen bana söyledi. Eve gitmediğim için telefona kavuşamadım. Haftaya inşallah yazılarımı ordan yazacağım.

Siz de ne var ne yok? Her şey yolundadır umarım. Bu günlük benden bu kadar. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere,
Hoşçakalın!